|
Akupunktur Nedir
Latince “iğne batırmak” (akus:iğne, punktura:batırmak ) anlamına gelen Akupunktur (Chen-Chiu), vücuttaki özel noktalara iğneler batırarak yapılan bir tedavidir.
AKUPUNKTUR'UN TARİHÇESİ:
Geleneksel Çin Tıbbı'nın önemli bir bölümünü oluşturan Akupunktur ve Moksibasyon doğu'da 5 bin yıldır uygulanmaktadır.
Taş Devri'nde bian denen taş iğneler ve Maden Devri'nde çeşitli madenlerden dökme iğneler kullanılmıştır. Günümüzde gelişen teknoloji ile birlikte altın, gümüş, çelik iğneler veya laser ışını kullanılmaktadır.
Moksibasyon, moksa bitkisinin yakılarak vücudun belli noktalarının ısıtılması şeklindeki tedavi metodudur. Özellikle Çin'in soğuk kuzey bölgelerinde, ısınan vücut bölgelerinde bazı ağrıların azaldığı fark edilmiştir. Böylece Isıtma ve dolaşımı arttırma etkilerinden yararlanmak için kullanılan moksibasyon, akupunkturun yanında yerini almıştır.
Çin'deki ilk yazılı tıp klasiği olan Huangdi Neijing (The Canon of Medicine: Tıbbın Genel Kuralları) M.Ö. 500-300 yılları arasında tamamlanmıştır ve o döneme kadar geçen süredeki tıbbi deneyimler ve teorik bilgiler bir özet halinde sunulmuştur. İki bölümden oluşan bu kitapta, akupunktur noktaları ve iğneleme teknikleri ile birlikte Geleneksel Çin Tıbbı'nın temel teorileri olan yin-yang, beş element, zang-fu organlar, meridyenler, qi (yaşam enerjisi) ve kan, çeşitli hastalıkların etyoloji, patoloji, teşhis ve tedavi metotları anlatılmaktadır.
Huangdi Neijing'in ardından akupunktur ve moksibasyon ile ilgili pek çok eser ile birlikte akupunktur ve moksibasyon Geleneksel Çin Tıbbı içinde bağımsız bir branş olarak gelişimini sürdürmüştür. Bu eserlerden bazıları şunlardır:
*Zhenjiu Jiayijing Neijing ( A Classic of Acupuncture and Moxibustion, 265 A.D.)
*Zhenjiu Jiayijing Nanjing ( A Classic of Difficult Questions )
*Tongren Shuxue Zhenjiu Tujing (İllustrated Manual on Points for Acupuncture and Moxibustion Shown on a Bronze Figure, 1026 A.D. )
Yazar Wang Weiyi, kitabında 14 meridyeni ve akupunktur noktalarının tespitini yaptıktan bir yıl sonra, 1027 yılında, üzerinde akupunktur noktalarını gösteren gerçek insan boyutunda iki bronz heykel döktürtmüştür ki, bu, Geleneksel Çin tıbbı içinde akupunktur ve moksibasyon için önemli bir gelişmedir.
*Zhenjiu Zishengjing ( A Classic of Acupuncture and Moxibustion Threapy, 1220 A.D.)
*Shisijing Fahui ( The Enlargement of the Fourteen Channels, 1341 A.D.) Meridyenler ve yardımcı meridyenlerle ilgili bir çalışma olup bu konuda değerli bir referans kitabıdır.
*Zhenjiu Dacheng ( Compendium of Acupuncture and Moxibustion, 1601 A.D.) Ming Dönemi akupunkturistlerinden değerli bir yazar olan Yang Jizhou , bu eserinde atalarından kendi dönemine kadar geçen süredeki akupunktur ve moksibasyon ile ilgili gelişmeleri sistematik bir şekilde değerlendirmiş ve günümüzde hala başvurabileceğimiz vazgeçilmez bir referans kitabı ortaya çıkarmıştır.
Tarihi belgeler, Akupunktur ve moksibasyonun çok erken zamanda diğer ülkelere de yayıldığını göstermektedir. 6.yy.'da Kore ve Japonya'ya seyahatler sırasında kitapların da taşınması, akupunkturun buralarda gelişmesi için bir zemin yaratmıştır. 17.yy.'da akupunktur ve moksibasyon tedavi metotları, Çin ile kurulan tıbbi ve kültürel ilişkiler sayesinde Avrupa'ya ulaşmıştır.
1840'lardan özgürlüğüne kavuşana kadar, Çin'de, yarı derebeylik ve yarı sömürgeciliğin gerici kuralları uygulanmaktaydı. Bilim ve kültürü harap edilmiş,akupunktur ve moksibasyonla birlikte Geleneksel Çin Tıbbı da bir kenara itilmişti. Çin Halk Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra Mao, parti politikası olarak Geleneksel Çin Tıbbı'na sahip çıkmıştır. Çin Tıbbı ve ilaç bilimi yeniden yapılandırılmış ve akupunktur ve moksibasyon yine eski popülaritesine kavuşmuştur. Akupunktur ve anestezi alanında yeni başarılara imza atılmış ve akupunktur iğneleri ile ağrı dindirmede yaratıcı gelişmeler kaydedilmiştir. İşçi Devrimi sırasında bir kez daha diğer bilimlerle birlikte sekteye uğrayan Geleneksel Çin Tıbbı son 40 yıldır sürdürülen akılcı politikalarla değerine tekrar kavuşmuş ve tüm dünya bilim çevrelerinde yerini almıştır. |